زرتشتيان طبق آيين خود مردگان خود را در چنين جايگاهى مىگذارند . هردوت مىنويسد : مغان مرده‌هاى خود را در فضاى باز مىگذارند كه پرندگان يا سگها آن را بدرند ولى ايرانيها مرده‌هاى خود را موميايى كرده و دفن مىكنند . كتيبه‌هاى باستانى در كتيبه‌هاى باستانى پادشاهان ايران باستان ، اهورامزدا را عطاكننده سلطنت خود معرفى كرده‌اند . گرچه در اصالت اين آثار ترديد وجود دارد ولى براى عدم اعتبار آن نيز دليلى در دست نيست . به عنوان نمونه : در كتيبه بابل ، كتيبه‌هاى كورش ، كتيبه داريوش در نقش رستم ، و كتيبه بيستون و كتيبه پرسپوليس ، كتيبه خشايار پادشاه و كتيبه اردشير دوم در شوش ( 404 - 359 ق . م ) كتيبه اردشير در پرسپوليس به اهورامزدا خداى زرتشت تصريح شده است . لومل با توجه به كتيبه‌هاى پادشاهان هخامنشى كه همه خود را پرستنده خدايى به نام اهورامزدا مىنامند ، اين سؤال را مطرح مىسازد كه آيا خدايى به نام اهورامزدا قبل از ظهور زرتشت در بين ايرانيان پرستش مىشده است كه اين پادشاهان به نام او اشاره كرده باشند ؟ وى اين نظريه را مردود مىداند و معتقد است كه اهورامزدا اولين بار توسط زرتشت مطرح شده است . ادوارد ماير نيز با بررسى كتيبه‌هاى داريوش و كورش نتيجه مىگيرد كه آنها زرتشتى بوده‌اند و با اتكا به نام مزدكو در بين مادها معتقد است كه در آن جامعه نيز دين زرتشت نفوذ داشته است . مولتون به نظريات ادوارد ماير تكيه نموده و معتقد است كه ارزش علمى بررسيهاى او بيشتر قابل اعتماد است . « 1 »

--> ( 1 ) . همان مأخذ ، ص 312 - 320 .